Verslag van een Zweedse cursus voor gevorderden in Grangärde, Dalarna 2004

Op 30 april kwamen wij aan in het Grangärde Hotell voor onze cursus. Binnen was er een gezellige ontvangst en kennismaking en buiten was het 25 graden (en dat zou de hele week zo blijven). Het was Valborgsmässoafton en dus werd een mooi vuur in de tuin aangestoken waarvoor men een grote berg takken had verzameld. Aan de overkant van het meer laaiden in de loop van de avond nog meer vuren op en toen het echt donker werd volgde her en der het vuurwerk. Een mooi begin van een week vol Zweedse cultuur.

Onze cursus was opgebouwd uit - in de ochtend - drie uur grammatica, spreek- en luisteroefeningen, gevolgd door een copieuze Zweedse warme lunch (met een Hollands broodje kaas kun je niet aankomen bij Zweden). De middagen werden besteed aan Zweedse cultuur. Dat wil zeggen dat we veel informatie kregen die geboren Zweden met de paplepel krijgen ingegoten.

Schrijvers, dichters en veel muziek, maar ook wat wel en wat niet te doen, de Zweedse omgangsvormen dus. Elke middag werd besloten met wat voelde als een sprong in het diepe: een interview met mensen uit het dorp of een rondleiding door het dorp in het Zweeds natuurlijk, een bezoek aan een bedrijf of aan een Zweedse familie, etc. Steeds opnieuw moesten we onze eigen vragen proberen te formuleren en goed luisteren of je de mensen met wie je sprak goed begreep. Ook een door de groep klaargemaakt diner in de hotelkeuken met recepten in het Zweeds (hulp werd wel geboden maarrrr natuurlijk in het Zweeds) hoorde erbij. Enerzijds waren deze doe-middagen het moeilijkste deel van de cursus, maar anderzijds ook erg leuk.

We zijn een middag naar Rikkenstorp geweest, een voormalige en goed bewaard gebleven plaats (regio) waar in vroeger tijden veel Finnen zijn neergestreken en waar men een klein museum heeft ingericht met werktuigen en een huisje uit die tijd. Op een bosweg daarheen stonden wij plotseling oog in oog met een eland, die netjes bleef staan tot alle foto's genomen waren en vervolgens hautain weer in het bos verdween (het enige dat niet door het hotel was geregeld, hoewel we daar niet geheel zeker van zijn). Een andere middag bezochten we een verstild meer in de bossen, waar een Zweedse gids ons wat vertelde over de Zweedse flora en fauna en die samen met het hotel bovendien voor een maaltijd van salades en spekpannenkoeken in het bos zorgde.

Ook de avonden werden benut. We keken naar Zweeds-gesproken video's en dvd’s, we leerden Zweedse drinkliederen van een paar doorgewinterde zangers (en drinkers), en op de laatste cursusavond was er een echte Corneliskväll. Tineke had een Cornelis-troubadour uitgenodigd die in de tuin van het hotel een inleiding hield over de in Zweden geadoreerde zanger, en die vervolgens tot in de kleine uurtjes het Vreeswijk-repertoir bracht, meegezongen door ons en tientallen Zweden.

Tineke Jorissen weet hoe ze haar leerlingen bij de les moet houden en draagt haar kennis zo over dat we het geleerde in de praktijk van alle dag kunnen toepassen. En dat is wat wij wilden. Vloeiend Zweeds spreken is een illusie als je er niet woont, maar kunnen meepraten zonder al te veel fouten, dat probeert Tineke te bereiken.

Tot slot: kun je geen cursus Zweeds in Nederland doen? Ja, maar nooit zo leuk als hier in Grangärde!

2 cursisten